Category: Diary
Just came across my early work as a visual effect artist… might be junior days.
Quite fancy effects considering that most of the films back then still edited in analog.
There was an attempt to try the matrix’s bullet time… without success, though.
One of , if not the first student’s film which make good use of stereo sound.
now you see how The Body#19 was born…
****************
By the way, there’s a lyric and chords at the end credit…
That was my song, while I was relishing songwriter career.
My name was color-coded within the lyric itself… how fun.
when you were bought by a stranger… strangers, to be precise.
อ่านเจอว่าเค้าพัฒนาโปรแกรมใช้กล้องเว็บแคมมาประยุกต์ทำ Multitouch ได้
เลยไปเดินหาซื้อกล้อง กะว่าจะเอามาลองทำเล่นดูบ้าง
เคราะห์ร้าย ดันไปเจอะ Bamboo Touch ตัวนี้เข้า…
เสียตังค์โดยใช่เหตุจริงๆ…
แต่ก็กะไว้ว่าอาจจะเอามาใช้ในรถได้ ถ้าวันนึงเกิดอยากจะทำ CarPC กะเค้าบ้าง
งานเยอะมากมาย
ถึงกับต้องเปิดคอมสามเครื่อง ทำสามจ๊อบพร้อมกัน
บ้าไปแล้ววว…
One man show project (…as always)
This job consumed the whole 2 weeks of my life.
The outcome is not close to perfect,
but considering the time and my hardware limitations (P4 3.0 rendering Vray!!),
can’t say that I’m disappointed with it.
Of cause, there’s a lot of cheats here and there,
because I wouldn’t finish it in time had I go straight forward.
In the end, it’s all about compromising.
Which details you can drop to speed up the process.
And experience comes in to play here!
I’m not so fond of compromising, but that’s how it works …
or maybe it’s really the time to upgrade my hardware?
ตอนเด็กๆ เรียนวิชาสังคมแล้วครูสอนว่ารัฐธรรมนูญมีสองแบบ
แบบเป็นลายลักษณ์อักษรกับแบบไม่เป็น ประเทศไทยเราใช้แบบมีลายลักษณ์อักษร
ผมยังนึกในใจว่า เจ๋งว่ะ ดูศิวิไลช์ดี
แต่พอครูบอกต่อว่า ประเทศพัฒนาแล้วอีกหลายๆประเทศก็ใช้แบบไม่มีลายลักษณ์อักษร
ก็เลยนั่งงงอยู่พักนึงว่า ตกลงแล้วไอ้ที่เราใช้อยู่นี่มันดีรึไม่ดีกันแน่นะ
คนไทยเราถูกปลูกฝังว่ามาว่าการอ่านออกเขียนได้เป็นเครื่องแสดงความรู้
ความมีอารยะ พอเวลาจะมีรัฐธรรมนูญซักทีก็เอาแบบที่มันเขียนๆได้ดีกว่า
จะได้ไม่มีใครมาบิดเบือนได้
จนป่านนี้แหละที่ผมเริ่มเข้าใจว่า ทำไมประเทศที่พัฒนาแล้วหลายประเทศ
ถึงไม่เลือกใช้รัฐธรรมนูญแบบมีลายลักษณ์อักษร
การเขียนข้อบังคับทุกอย่างทำให้จำเป็นต้องมาตีความข้อบังคับเพื่อนำมาใช้
ทีนี้มันก็ขึ้นอยู่กับคนตีความล่ะ ว่าจะตีความไปยังไง ตัวหนังสือมันดิ้นได้
เราถึงได้เห็นนายกคนหนึ่ง ถูกปลดเพราะรับค่าจ้างจากการไปจัดรายการทีวี
ศาลตีความตามตัวอักษรว่าการรับค่าจ้างคือการเป็นลูกจ้าง
ถ้าเกิดเราลองตีความตาม เจตนารมณ์ ของกฏหมายล่ะ
เขาอาจจะออกไว้แค่เพื่อกันไม่ให้ นายกไปมีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับผู้ประกอบกิจการ
ซึ่งอาจจะนำไปสู่การลำเอียงเข้าข้างผู้ประกอบการนั้นๆ ในการตัดสินใจบางอย่างก็ได้
กฏหมายลายลักษณ์อักษร ทำให้เราได้นายก ที่ไม่ได้มาจากเสียงส่วนใหญ่ของประชาชน
คุณอาจจะบอกว่า ก็ระบบมันเป็นยังงี้ ประชาชนเลือก สส. สส.ก็มาเลือกนายกอีกที
ก็ขึ้นอยู่กับ สส.ว่าเขาจะเลือกใคร ประชาชนก็ต้องก้มหน้ายอมรับผลนั้นไป
มันก็ถูก ตามตัวอักษร
แต่เคยคิดบ้างมั๊ย ว่าตอนที่ประชาชนเค้ากากบาทเลือก สส. น่ะ
ทำไมเขาถึงกาให้คนนั้น ก็เพราะเขามั่นใจว่า สส. คนนั้น
จะเลือกหัวหน้าพรรคที่เขาต้องการขึ้นมาเป็นนายก
เจตนารมณ์ ไงครับ
ไอ้ที่จะมาอ้างว่า สส. เขาย้ายข้างเอง เลือกหนูเป็นนายกเอง
มันไม่ขัดกับตัวอักษรในรัฐธรรมนูญก็จริง
แต่มันขัดกับเจตนารมณ์ของประชาชน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงเวลาที่คุณเล่นมัดมือมัดเท้าประชาชนให้ไม่มีทางเลือก
ด้วยการยุบพรรค ตัดสิทธิ์คู่แข่งเสียหมด!
ในเมื่อมั่นใจ ว่าบีบประชาชนขนาดนี้แล้ว ยังไงก็ได้เป็นนายกแน่ๆ
ก็ลองถามประชาชนดูอีกทีสิครับ
ถามเจตนารมณ์ของประชาชนดูอีกซักครั้ง
ยุบสภาเถอะหนูมาร์ค
ป.ล. ไม่ได้เกี่ยวกับแม้ว จะกลับรึไม่กลับก็เรื่องของแม้ว
แค่รับไม่ได้กับพฤติกรรมนักการเมืองไทย ที่ชอบตีความกฏหมายเข้าข้างตัวเอง
ไม่ได้อัพอะไรนานเลย
หลังจากจมอยู่กับงานโฟร์มด สองอาทิตย์กว่าๆ
แวบไปเดินผ่านกล้องหนังสองคิว
ก็กลับมาสู่โหมดเกียจคร้านเหมือนเดิม
อยากออกไปถ่ายรูปสาวๆจัง…
เศรษฐกิจไม่ค่อยดีครับ
ต้องรับจ๊อบไปเรื่อย
งานนี้ก็ไปเป็นเด็กเสิร์ฟ
แต่งหน้าซะด้วยนะ
สุดท้ายจะเห็นซักกี่เฟรมไม่รู้
ข้างล่างนี่ก็รับจ๊อบเหมือนกัน
ทำหนัง ทำเอ็มวีรายได้ไม่พอกิน ร้องเพลงดีกว่า
You might notice there’s nothing else but photography-related posts lately.
That’s because I really haven’t done nothing else, until tonight.
This is not what I intend to do for a living, but for someone’s favor.
It’s a nice practice also. It took me too much time for such simple scene.
But keep doing this, I might become a master of drawing fabric!
—————————
It’s worth to mention that this work was created by free softwares.
Victoria 4 bundled with Daz Studio is available free for registered users (registering is also free).
I rendered her naked and painted her clothes in the GIMP, afterward.
Yes, free softwares have potential to fit into commercial production.
And we, poor end-users, should try to embrace them.
OpenOffice is already in my pipeline, I have kissed goodbye MS-Office since the ’97 version.
Now I’m trying to blend the Blender in…It’s the hardest part.
